Jagodina, MNU, 2. oktobar 2001.

Predstavljeni su:

Naši naivni umetnici uglavnom vode poreklo sa sela i jedna od posebnosti naše naive, već od početka, je patrijarhalna težnja za udruživanjem, pojačana još i osećanjem neizvesnosti pred novim i nepoznatim što je dolazilo. Značajan je primer Janka Brašića, koji je u Srbiji bio prvi "naivac", ali je sve učinio da ne ostane jedini. Rođen u starinskoj, zadružnoj porodici, Brašić je celog života u umetnosti hteo da vidi neku vrstu velike zadružne zajednice. Početkom šezdesetih želja mu se ostvarila i niz slikara u Opariću i Šumadiji usvojio je njegov način likovnog izražavanja i tematiku...
 

Jagodinski krug naivnih slikara čini nekolicina umetnika, ne samo zato što su poreklom iz neposredne okoline Jagodine, već na osnovu utvrđene stilske srodnosti. Ova grupa već se krajem sedamdesetih jasno razlikovala od drugih grupa i pojedinaca koje su radile u Jagodini i okolini, ali još dugo neće biti prihvaćena kao jedinstvena stilska celina... 

Danas, jagodinski krug naivnih slikara, po svom jedinstvenom stilu i autentičnom likovnom govoru, predstavlja najznačajnije jezgro srpske naivne umetnosti. Nažalost, ne postoji opsežnija studija o njihovom slikarskom radu, mada im ni jedan likovni kritičar nije osporio autentičnost ili umanjio značaj koji s pravom imaju...

Branko Dinić je rođen u Žedniku u Bačkoj. Već kao dečak (1938) seli se s porodicom u Miloševo, kod Jagodine. Najčešće slika selo na živopisnim, blagim padinama brežuljaka, sa malim figurama koje su međusobno povezane u skladnu kompoziciju...

Milanka Dinić rođena je u Kolaru, kod Jagodine. Slika od 1971. Pod uticajem narodnog predanja, narodnih priča i legendi, pokazuje više sklonosti ka nestvarnom i fantastičnom, nego ka realnom. Kreće se svetom zmajeva, vila, ulazi u carske šatore i dvorce i slika magijske prizore i narodna verovanja...

Slobodan Živanović rođen je 1943. u Gornjem Račniku. Svet pastoralnih idila je njegov, sopstveni, sačinjen od niza stilizovanih oblika, uzetih iz priore i pretvorenih u ornament, rastinja, bilja, cveća i drveća na kome pevaju rajske ptice, a životinje i ljudske figure, bez individualnih crta , postavlja u centralni delo slike...
 

Ljubiša Jovanović Kene rođen je 1956. u Vranovcu i najmlađi je među jagodinskim slikarima. U početku slika idilične pejzaže sa finom gradacijom boja, da bi kasnije razvio svoj fantastični svet pun nestvarnih bića, izvučenih iz najdublje podsvesti...

Dobrosav Milojević rođen je 1948. u Donjem Štiplju, selu iz koga potiče i Milan Rašić. Slika od 1970. Posle nekoliko sasvim dekorativnih slika, usledili su njegovi prepoznatljivi seoski predeli. Postepeno, oblici su krupniji, iskošeni na desnu stranu, uspravne linije zamenjuje dijagonalama i njegove slike postaju dinamičnije. Dominiraju topli, smeđi tonovi, od boje zemlje, do boje zrelog žita, noseći u sebi starinsko i nostalgično...

Životin Nikolić rođen je 1953. u Vranovcu, ispod Crnog Vrha. Slika od 1968. Likovna nadarenost i druženje sa afirmisanim slikarima pomogli su mu da izgradi autentičan likovni govor, koji ga u okviru grupe čini posebnim. Na tamnoj pozadini, često crnoj, centralno mesto daje najčešćim motivima: suncu; seoskoj arhitekturi i figuri dede - Šumadinca. Lik starca sa šajkačom i stilizovanim belim brkovima simbolišu snagu, postojanje i mudrost...

Milorad Nikolić rođen je u 1949. Vranovcu. Za razliku od brata Životina i ostalih slikara iz okruženja, na njegovim slikama često nema centralnog motiva. Bizaran kompozicijski aranžman dekorativno amblematičnih figura i fuguralnih detalja bliskih dečjem crtežu, postavljen je u prazan, apstraktan prostor, koji je na ravnoj površini pozadine. Figure lebde, sila zemljine teže ne postoji...

Dušanka Petrović rođena je 1947. u Grabovici u resavskom kraju. Počela je da slika 1972. Pod snažnim uticajem supruga, Slobodana Živanovića, prihvata njegovu likovnu šemu i motive. Devedesetih napušta "težak" likovni rukopis: figure postaju veće i jednostavnije; izbor motiva uži, a detalji krupniji...

Milan Rašić rođen je 1931. u Donjem Štimlju. Kompozicija na Rašićevim slikama sazdana je od prepoznatljivih znakova Srbije: moravske trikonhosne crkve s dve kupole; seoske kuće s doksatima; zabrana s ogradom od šiblja; velikih kapija pokrivenih crepom; vinograda; voćnjaka; zatim, seljaka u poslu, na kolima, u veselju, na pogrebu. Figure u seljačkoj nošnji, malih razmera, na novijim slikama sve su mnogobrojnije i ukrašene sitnijim tačkama. Na prvi pogled razbijena kompozicija čvrsto se drži oko središnjeg motiva crkve...